Wat is een Wonder?
De Principes van Wonderen
Wonderen kennen geen rangorde van moeilijkheid. Het ene niet "moeilijker" of "groter" dan het andere. Ze zijn allemaal gelijk. ALLE UITINGEN VAN LIEFDE ZIJN MAXIMAAL.
Wonderen gebeuren van nature als uitingen van liefde. Het echte wonder is de liefde die ze inspireert. In die zin is alles wat uit liefde voortkomt een wonder.
Wonderen zijn een soort uitwisseling. Zoals alle uitingen van liefde, die in de ware zin altijd wonderbaarlijk zijn, draait deze uitwisseling de natuurkundige wetten om. Ze brengen gever en ontvanger beiden meer liefde.
Gebed is het medium van wonderen. Het is het middel tot communicatie van het geschapene met de Schepper. Door gebed wordt liefde ontvangen, en door wonderen wordt liefde geuit.
Wonderen zijn gedachten. Gedachten kunnen het lagere of lichamelijke ervaringsniveau vertegenwoordigen, of het hogere of geestelijke ervaringniveau. Het ene maakt het fysieke, en het andere schept het geestelijke.
Elke dag behoort aan wonderen te zijn gewijd. Het doel van de tijd is jou de gelegenheid te geven te leren de tijd constructief te gebruiken. Zo is het een leermiddel op een doel gericht. De Tijd Zal Ophouden Wanneer Hij Niet Langer Van Nut Is Om Het Leerproces Te Vergemakkelijken.
Wonderen onstaan uit een wonderstaat van de denkgeest, of een staat van wonderbereidheid.
De Heilige Geest is het hoogste communicatiemedium. Wonderen behelzen dit soort communicatie niet, omdat ze tijdelijke communicatiemiddelen zijn. Wanneer je terugkeert tot je oorspronkelijke vorm van communicatie met God door rechtstreekse openbaring, zijn wonderen niet meer nodig.
Het wonder is een leermiddel dat de noodzaak van tijd doet afnemen. Het brengt een tijdsinterval tot stand buiten het patroon van de tijd, niet onderhevig aan de gebruikelijke tijdswetten. In die zin is het tijdloos.