In 1995 heb ik een spirituele ontwaking gehad. Mij werd getoond dat de denkgeest waar ik mee denk, dezelfde is als waar iedereen mee denkt. Dat het een belachelijk idee is dat wij afgescheiden zijn en kunnen lijden en dat tijd en ruimte een illusie is.
Ik noem het een ontwaking omdat het letterlijk een ontwaking was, een wakker worden uit een droom van afgescheidenheid.
Velen hebben net als ik een spirituele ontwaking gehad, steeds meer en meer. Er is zelfs een film uitgebracht met verhalen van ontwakingen A Course In Miracles Unleashed.
Als kind had ik altijd een droom en in die droom had ik een gezin en binnen dat gezin was er alleen maar liefde. Dit werd dus mijn ideaal en maakte dat ik graag kinderen wilde. Alleen sloop er van alles bij in de praktijk en leek het in niets op mijn droom . Het was altijd beperkt vergeleken bij wat ik wist dat het kon zijn.Er was altijd iets wat niet klopte , het werkte gewoon niet hoe ik het ook probeerde. In 1995 was ik weer zwanger en dit keer kon ik het echt op geen enkele manier er iets gunstig van maken. Ik kon het gewoon helemaal niet aan om nog een kind te krijgen. Ik was nl. een alleenstaande moeder van 5 kinderen en de relatie met de vader was ronduit afschuwelijk. Ik dacht : dit kan toch echt niet de bedoeling van God voor mij zijn en begon na te denken over het doel van wat ik "mijn leven" noemde. Heel redelijk begon ik naar alles te kijken en zag de absurditeit van geboren worden en dood gaan en je steeds verder te ontwikkelen in de loop van je levens door goed karma om uiteindelijk bij God te komen. Dit waren nl. de ideeen waarmee ik als hindoe was opgegroeid. Het idee van daarin ook nog kinderen krijgen voor wie het zelfde leek weggelegd leek helemaal stupide. De gedachte kwam dat ik dan net zo goed meteen dood kon gaan en dan hoefde ik tussendoor niet zo te lijden want mijn leven begon ik op dat moment echt als miserabel te ervaren . Iets wat ik eerder ook wel had gehad maar dan kon ik er altijd nog iets positiefs van maken dit keer dus niet en wat gebeurde was dat ik voor het eerst vroeg: "God als je bestaat toon mij dan wat de bedoeling van dit alles is." EN HET WERD MIJ GETOOND!!!!!!!!! Bij mij kwam dit in een reeks ontwakingservaringen die iedere keer een stap verder gingen in het ontpellen van de droom.
Er kwamen allemaal ervaringen waarvan ik in eerste instantie dacht dat ze met vorige levens te maken hadden.Ik wist door de werkelijkheid ervan wel dat het geen dromen waren , ik wist dat ik dat meemaakte.
De eerste ervaring was er een dat ik op een plek was waar duidelijks iets verschrikkelijks was gebeurd en waar ik echt een aandeel in had gehad waarover ik mij zo schuldig voelde dat ik het niet wilde herinneren en het daarmee uit mijn geheugen wiste. Ik besloot verder te gaan en dit achter mij te laten en te doen alsof het nooit gebeurd was en er toch maar wat van te maken.
In de tweede ervaring voelde ik dat ik mijn hele leven was onderdrukt en nooit echt mijzelf had kunnen zijn omdat niemand in de wereld zag wie ik werkelijk was en ik mij dus altijd heb moeten aanpassen aan wat ik noemde "de kleine denkgeesten". Alleen dit keer werd ik getoond dat dat niet meer hoefde en Ik begon te verrijzen. Ik zag het Licht en de Liefde die ik was en werd doods en doodsbang. Ik zag dat ik nooit onderdrukt was maar dat ik mijn wereld bemand had met figuren die mij moesten ontkennen omdat ik dat wenste. Ik ging letterlijk dood.
Ik weet niet echt meer in welke volgorde deze ervaringen kwamen en het kan zijn dat ik ze door elkaar haal want ik herinner mij nu het antwoord wat ik kreeg en dat was dit: WAT JIJ LEVEN NOEMT IS GEEN LEVEN.DIT IS EEN DROOM EN HEEFT GEEN EFFECT OP DE WERKELIJKHEID EN HET ENIGE ZINNIGE DAT JE KAN DOEN IS ONTWAKEN VAN JE GELOOF ERIN!
Verder volgde er een Reiki initiatie die mij echt werd aangeboden en geschonken zonder dat daar iets voor terug werd gevraagd en wat daarin gebeurde was dat mijn kruin helemaal open ging en er alleen licht was.
Nu wist ik dus dat ik droomde en dat ik bang was voor Wie ik werkelijkheid was en niet dood kon gaan en dat ik iets vreselijks gedaan had wat ik mij echt niet meer kon herinneren en dat mijn lichtconnectie hersteld was." En wat nu" dacht ik?
Om een lang verhaal kort te maken, er kwam een uitnodiging voor wonderbaarlijke genezing via de post en ik wist dat ik er heen moest. Waarom wist ik niet maar ik kreeg alle zeer duidelijke tekenen die mijn alles in twijfel nemende denkgeest nodig had om er ook daadwerkelijk te verschijnen. Ik had geen idee waar ik naar toe ging kwam ook laat, het was dus al begonnen , wat voor mijn oordelende denkgeest zeer noodzakelijk was want ik vond het er allemaal maar belachelijk uitzien. Alleen wat er gebeurde was dat ik dat Licht en de Liefde weer ervaarde en zag en dat ik degeen die sprak echt herkende als degeen die mij zou herinneren dat dit een droom is en dat deed hij ook. De liefde die ik voor hem voelde was zo intens zelfs intenser dan ik voor mijn kinderen voelde die mij echt het meest dierbaar in de wereld waren. Deze liefde was echter niet van deze wereld en die begon ik mij te herinneren en het maakte mij zo vreugdevol!
Deze avond werd ook het meesterwerk de Cursus in Wonderen en Jezus geintroduceerd aan mij. De cursus in wonderen herkende ik direct als het middel om mijn nu nieuwe doel te verwezenlijken maar Jezus daar had ik aanvankelijk nog erg veel moeite mee.Ik had duidelijk geen idee van de onschatbare waarde die hij voor mij zou gaan betekenen
Een aantal dagen later tijdens sessie steeg ik opeens uit mijn lichaam . Eerst zag ik dat alle figuren die daar in de ruimte waren allemaal uit mijn Geest kwamen en niet afgescheiden waren en dat ik had gekozen mij te identificeren met die ene figuur die ik mijzelf noemde , maar dat ik alles en iedereen was en dat ieder deel dat afzonderlijk zich weer moest realiseren. Ik was dus geen lichaam! Toen werd ik uit de wereld getrokken en zag dat er geen wereld is en dat tijd en ruimte niet bestaan en een geheel in afscheiding zijn. Alle tijd en alle ruimte! Er is alleen Liefde en Licht zich voor eeuwig uitbreidend.
Toen ik weer terug in mijn lichaam was dacht ik dat iedere individu zich bewust was van wat ik gezien had maar tot mijn grote verbazing en ontsteltenis was dat niet zo. Dit was een zeer pijnlijke ervaring.
Nu begon dus het werk van de Cursus in wonderen. Nu moest ik dus hen eraan herinneren dat dit een droom is en dat er geen wereld is.
Ik heb mij heftig verzet tegen deze taak op mij nemen en ben nu door schade en schande wijzer geworden en ben bereid mijn functie te vervullen als verlosser van de wereld. Niet om een resultaat hier in de droom te verwachten maar omdat het mijn geluk is. Het is mijn herinnering dat wat nu niet waar is nooit waar is geweest en het is onvermijdelijk dat mijn enige doel in tijd is dit te herinneren.
Ik zal nu een poging doen mijn verhaal te vertellen door middel van teksten uit de cursus in wonderen. Ik heb namelijk herkend dat mijn ervaring wel individueel maar zeer zeker niet speciaal en wel universeel is en daarom allemaal beschreven en toegelicht in de Cursus in wonderen. Ook heb ik herkend dat al mijn lijden mijn onbereidwilligheid was om de eenvoudige les van verlossing te leren en mijn eigen plan te volgen en niet de Leraar die met mij gaat in alle omstangheden te vragen: "wat wilt U dat ik doe, waar wilt U dat ik ga en wat wilt U dat ik zeg en tegen wie?"